понедельник, 6 февраля 2017 г.

Գնացք,որը տարավ վերջին կայարան Մաս 9

                              Ռենի հուշերից
                  Չորս տարի առաջ։Հանդիպում։
Ես այսօր պատահմամբ հարևան խմորեղենների խանութում մի աղջկա հանդիպեցի։Իմ պատճառով նրա նրբաոճ շրջազգեստը կեղտոտվեց։Ինչպես հասկացա,շտապում էր երեկույթի։Օ՜,Աստված իմ,ինձ այնքան մեղավոր եմ զգում։Կարամելն ուղիղ թափվեց նրա վրա,բայց,ա՜խ նա,նա ոչինչ չասաց,այլ փոխարենը ժպտաց ինձ այնքան գեղեցիկ,այնքան բնական։Ոչ ոք ինձ այդպես չէր ժպտացել երբեք։
Հուսով եմ,որ վաղը,մյուս օրը կամ երբևէ ես նորից կհանդիպեմ նրան ու կփոխհատուցեմ...իմ հոգատարությամբ...է՜,կարամելով կամ էլ մի բաժակ սուրճով։
Արդեն գիշեր է՞։Աստված իմ,իմ դասախոսությունները կիսատ մնացին։Բայց…ոչինչ,թող չլինեն…Անե Բոարդ։Անե Բոարդ։Ռեն Սեզան։Անե Բոարդ։
Արդեն իսկ սիրելի է։

Ես ամեն օր գնում է նույն քաղցրավենիքի կետը,բայց երբեք չէի կարողանում տեսնել նրան։Երբ նկարագրում էի նրան,սիրտս խփում էր առավել արագ,դեմքիս կարմիր շրջանակները մգանում էին։Ես սիրահարվում էի օրեցօր ավելի ու ավելի։
Բայց ճակատագիրը չուշացրեց մեր հանդիպումը։
Քաղցրավենիքի կետում չէր,այլ համալսարանում։Փաստորեն ուսանողուհի է

Комментариев нет:

Отправить комментарий

Примечание. Отправлять комментарии могут только участники этого блога.